Of je nou twee, drie, of vier conducteurs in de trein tegenkomt die de hele trein doen, die vind je niet zo snel terug als je hulp nodig hebt. En als het gaat om aanranding waarbij je de aanvaller niet of nauwelijks ziet, is het erg moeilijk om een goed signalement te geven nadat de dader gevlogen is.

Uit het nieuws bericht:
” in de trein rond Hoorn. Vorige week pakte de politie een verdachte op die inmiddels heeft bekend. In dit soort gevallen gaat NS in het vervolg – op het specifieke traject – preventief cameratoezicht in de trein instellen en live meekijken. Eerder werden camera‚Äôs in de trein alleen na afloop van een incident gebruikt om de dader te kunnen opsporen, wat bijdroeg aan de aanhouding van de verdachte in Hoorn.”

Misschien moet toch de conclusie zijn dat er te kort personeel is bij de politie, die zou ook in elk treindeel post kunnen nemen als er veel klachten over een bepaald traject zijn.

Deze uitspraak lijkt me ook een voorbode voor nog meer camera toezicht; ik ben niet zo thuis in de (voetbal)stadionverboden, maar het lijkt me dat voor onderstaande ook rechterlijke uitspraken nodig zijn.

“Mensen die hun handen niet thuis kunnen laten, moeten weten: ze worden gezien, ze worden gepakt en ze komen de trein niet meer in.”